Van geloven naar loven (herzien)

Geliefde gemeente van onze Heer Jezus Christus,

Heb je vaste kerstfilms die je deze dagen kijkt?
Home Alone is voor mij een klassieker.
En ik weet niet zo goed hoe het komt,
maar op de een of andere manier past het bij kerst,
om te kijken naar iemands acteren.
Vanmiddag wordt ook weer een kerst–stuk gespeeld.
Dan kruip je bijvoorbeeld in de rol van de herders of engelen.
Dit is een manier van het bijbelverhaal doorleven, meemaken,
die helpt in het beter begrijpen ervan.

Voor kerst is dat dus ook super passend.
Want dat in de huid kruipen; dat is nu precies wat Jezus gedaan heeft.
Hij is in onze huid gekropen.
Hij komt in deze wereld, ervaart hoe het is om mens te zijn.
Om te leren op te groeien, om vrienden te ontmoeten,
om te eten en te drinken en te slapen.
Om onze blijdschap en verdriet te doorleven,
en dan te laten zien hoe God ze goed bedoelt heeft.
Om onze impulsen en reflexen te ervaren,
en dan te laten zien hoe God ze goed bedoelt heeft.
Om te leven, en te laten zien hoe het Goed is.

God wordt mens. Hij is in onze huid gekropen.
Dat betekent niet dat Jezus maar een rolletje heeft gespeeld,
dat hij maar deed alsof hij mens werd, nee, Jezus is echt mens.
Met oude mooie woorden:
“Ter wille van ons mensen en van ons behoud
is Hij neergedaald uit de hemel
en vlees geworden door de Heilige Geest
uit de maagd Maria en is een mens geworden.” Nicea
Dat was niet maar voor de schone schijn,
nee, hij werd vlees en bloed, zoals jij en ik. Wat bijzonder!
Want zo kan Jezus precies voelen wat jij en ik voelen.
Hij begrijpt ons van binnen uit.
Maar ook anders. Zo leren wij, om God te begrijpen.
En kan Jezus ons bij God brengen.

De engelen leggen uit wat er nu eigenlijk gebeurt is:
“Vandaag is jullie redder geboren: Christus, de Heer.
Hij is geboren in Betlehem, de stad van David.
En zo kunnen jullie hem herkennen:
het kind ligt in een voerbak en is in een doek gewikkeld.”

Dat zijn super grote woorden!
De engel zegt dat Jezus de Messias is,
hij is de Christus, en hij is de Heer.
Dan is het logisch dat hij in één adem
met David de koning wordt genoemd.

Maar je ziet er niets van!
Een voerbak, wat armoedig.
ingebakerd in een doek – wat simpel!
Het is een beetje alsof je zegt:
je gaat de meest bijzondere pasgeboren kroonprins vinden,
en je kunt hm herkennen,
aan dat hij slaapt, en een pyama aanheeft …
Huh? Dat geldt toch voor alle baby’s ?!
Man, dat is een teken van niets!
De engelen zeggen hoe bijzonder het is,
maar je ziet er niets van …

Dus wat geloof je dan?
Geloof je die engel? Dat er inderdaad redding is, vandaag?
Geloof je dat leger, dat er opeens bij plopt?
… en doe je met ze mee, omdat God de eer verdient?
Geloof je je ogen? Als je het ziet, tja wat zie je eigenlijk;
Dat teken van niets.
Je ziet een babytje, waar je niets bijzonders aan ziet.
Ze zeggen dat hij koning is, maar ik zie gewone mensen,
geen kroon, geen troon, geen rode loper.
Het lijkt een gewoon kindje. Daar zijn er wel meer van …

Wil je dan nog geloven dat zelfs het zwakke van God,
ons nog te sterk is?
Wil je het aannemen, dat hij echt je koning is,
ook al kun je er nog niets van zien?
Want dat teken van niets, is geen gebrek aan macht,
maar juist macht op een andere manier.
God is zo sterk, dat hij zijn liefde kan laten zien,
in het meest tere, lieve beeld wat je maar kan bedenken.
Een kindje, bij zijn moeder, in doeken.
Ja, zo vraagt God je vandaag om te geloven
dat er redding voor je is,
dat er vrede is; dat God van je houdt.

Kerst laat je de reacties voelen,
en je ziet het terug in alle mensen die hier bij Lucas een rol spelen.
Laten we eens gaan kijken naar de verschillende groepen.

Allereerst heb je daar de gewone burgers van Bethlehem.
“Iedereen die het hoorde, was verbaasd over het verhaal van de herders”
Hm, heel interessant hoor …
Even zijn ze verbaasd, (die herders doen ook wel echt heel gek)
maar dat is het dan.

En dan de engelen die God eren.
Natuurlijk eren zij God, omdat ze zien en weten wat God doet,
omdat ze Jezus kennen, hij is hun aanvoerder, hun leider.

Dan de groep van de herders.
Hoe groot zou de nachtploeg herders zijn geweest?
zes? zeven? (+handgebaar)
Ik heb geen idee.
Maar ze geloven de engelen!
“Ze eerden God en dankten hem voor alles wat ze gezien en gehoord hadden.
Want alles was precies zoals de engel gezegd had.”
Het klopt, en ze vertellen het aan iedereen die het horen wil.
Eigenlijk ook wel mooi, dat de zoon van David,
die zelf ook een herdersjongen was,
nu zijn latere herder–collega’s inzet,
om het de mensen van Bethlehem te vertellen.
Ook al vinden ze het maar eventjes interessant.
Die herders gaan van geloven, naar loven.
Ze willen er met iedereen over praten. Ze eren en danken God.
Wat tof om te zien, als het precies is, zoals ze gezegd was.

En dan heb je tot slot nog het meisje Maria.
Ze heeft het diep doorleefd.
Dichter bij Jezus, intiemer verbonden, dan ooit iemand.
“Maria probeerde te begrijpen wat het betekende.
Ze bleef nadenken over wat de herders gezegd hadden.”
Terwijl de herders uitbundig enthousiast zijn, ze loven,
zie je hier dus een andere reactie, die net zo goed past.
In stilte op je in laten werken. Het moment koesteren.
Jezus, die in onze huid is gekropen, weet wat bij je past.
En zowel het uitbundige, als het verstilde, hij begrijpt beide.

En wij dan?
Voor ons, is het misschien wel lastig.
We kunnen dat vaak ervaren, pas als ik het zie, als ik het voel,
dan pas kan ik het meemaken.
Daar in Bethlehem was het niet opeens vrede.
Nog steeds werd de stad door Romeinen beheerst.
En dat God van je houdt, tja daar merk je soms ook niets van.
Maar, dit is belangrijk:
het is niet pas waar, als je het weet, zoals de engelen,
het is niet pas waar, als je het voelt en ziet, zoals de herders
het is niet pas waar, als je het begrijpt, zoals Maria.
Maar het is gewoon waar.

Het is zo. Ook voor jou is een redder geboren;
voor U, is er vrede;
voor mensen waarin God welbehagen heeft, van wie hij houdt.
En het is gewoon waar. De Heer heeft je lief.
Als je het merkt, als het vanzelf gaat, en bij je past
om helemaal uit je dak te gaan zoals de herders.
Maar ook als je het niet merkt. Geloof het maar.
Het zit in elk profetenwoord, in het lied van de engelen.
Dat God je laat weten dat hij van je houdt,
is een woord om te bewaren in je hart.

En dan ga je vanzelf mee,
van geloven naar loven.
Ere zij God.
Want het is gewoon waar,
of zoals we dat in het hebreeuws zeggen: Amen